Σε προηγούμενη ανάρτηση είχα θίξει το θέμα του ιδρυματισμού από τον οποίο πάσχει ο Έλλην !
Επιβεβαιώνομαι πανηγυρικά καθημερινά. Πρόσφατα ανακάλυψα και το δεύτερο στοιχείο του φοβερού κοκτέηλ. Ιδρυματισμός + Ματαιοδοξία = Κατάντια. Ελληνική εξίσωση.
Συζητώντας και παρατηρώντας τον κύκλο μου, πρόσεξα την εμμονή δύο κατηγοριών ανθρώπων να παραμείνουμε 'Ευρωπαίοι' ανεξαρτήτως άλλων παραμέτρων. Οι ίδιοι άνθρωποι είναι που συνερίζονται την άποψη του Πάγκαλου περί αποκλειστικής ατομικής ευθύνης του μαλάκα-πολίτη. Πρόκειται κατ' αρχήν για τελειωμένους παππούδες, που θεωρούν καθήκον τους να υπερασπίσουν τη χώρα από την κομμουνιστική απειλή του Τσίπρα (Παππού ξύπνα, ο κομμουνισμός πέθανε πριν 20 χρόνια. Ναι, και οι κομιτατζήδες έφυγαν...) ή τέλος πάντων να ρίξουν το ψηφοδέλτιο που έχει κολλήσει στο χέρι τους εδώ και 38 χρόνια, διότι θεωρούν περιττό το να ενημερωθούν ή να σκεφτούν. Θεωρούν όμως καθήκον τους να ψηφίσου,ν στερώντας την επιλογή μας στο μέλλον, παρόλο που οι ίδιοι ούτως ή άλλως δεν πρόκειται να ζήσουν, άρα στα φρύδια τους.
Η δεύτερη κατηγορία είναι οι άλλοτε εν δυνάμει 'γιάπηδες', άνθρωποι μέχρι τα μέσα των τριάντα τους, κατά κανόνα χωρίς παιδιά/οικογένεια, που μένουν ακόμη στο πατρικό τους (όπως έχουμε κάνει οι περισσότεροι άλλωστε) και πιστεύουν ότι η ελίτ που κυβερνά (δε μιλάω βέβαια για πολιτικούς - αυτοί δεν κυβερνούν, εκτελούν) θα τους αφήσει να εισχωρήσουν στις τάξεις της. Μοναδικός τρόπος για να βρουν την Αμερική τους η παραμονή στο αγαπημένο δημιούργημα της ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ αστικής ελίτ, την Ε.Ε. Έτσι νομίζουν οι άμοιροι. Αγνοούν βασικές αρχές της ζωής προκειμένου να κάνουν καριέρα (χρήμα δηλαδή). Η αλήθεια είναι ότι ελάχιστοι από αυτούς θα καταφέρουν ν ακουμπήσουν το όνειρό τους. Έχουν γλύψει λίγο, ένα καλό κινητό, όμορφα ρούχα, τρέντυ κλαμπάκια κι ίσως τους επιτραπεί η είσοδος προκειμενου να εκτονωθεί επάνω τους η οργή του κοσμάκη κάποια στιγμή, αυτό θα είναι όλο όμως....Κανένας Παπαχοτζοκυριακόπουλος δεν θα γίνει ποτέ Σάλλας, Αγγελόπουλος, Κόκκαλης κλπ, όσο κι αν προσκυνήσει...
Πιστεύω (δικό μου είναι ρε το blog) ότι έχουν πέσει θύματα της διαφοράς μεταξύ ερασιτεχνών και επαγγελματιών πολιτικών. Παρακολουθούν τους Ευρωπαίους και πιστεύουν στην αντιστοιχία με τους δικούς μας. Υπάρχει διαφορά όμως. Οι καλοί επαγγελματίες - διότι όλοι το ίδιο επάγγελμα κάνουν, είναι εντολοδόχοι ολίγων συμφερόντων - κρατούν σωστά τις ισορροπίες μεταξύ των υποβολέων τους και της κοινωνίας που θα πληρώσει. Μερικές φορές δυσαρεστούν τους εντολείς για να προλάβουν καταστάσεις και τους αποζημειώνουν στο πολλαπλάσιο αργότερα... Οι τοπικοί ερασιτέχνες το γάμησαν. Όπως πάντα, έλειπε το μέτρο. Έκαναν πάρτυ με τα λεφτά των άλλων (τα κορόιδα οι φράγκοι εγγυώνται) κι έλεγαν ναι σε όλα (μη σας κάνει εντύπωση που το κάνουν με την Τρόικα, αυτό κάνουν 30 χρόνια τώρα). Δεν υπήρχε λόγος να δυσαρεστήσουν κάποιον, διότι 'λεφτά υπάρχουν' να μας βγάλουν από τα δύσκολα (πάσα ομοιότητα με πραγματικές καταστάσεις είναι απολύτως συμπτωματική). Τους έγραψαν όλους στα φρύδια τους και απροκάλυπτα βίαζαν αυτή την κοινωνία. Βέβαια το σύστημα είναι εδώ για τους σώσει - κόρακας κοράκου μάτι. Για λίγο όμως θα τους τιμωρήσει. Θα στείλει κανένα-δυο τελειώμενους στη φυλακή ή στο σπίτι και παίζει λιγουλάκι με τα νεύρα των υπόλοιπων (εδώ η δόση εκεί η δόση που είναι η δόση). Βασικά η τιμωρία τους είναι ότι βρίσκονται όμηροι μιας κοινωνίας που καλούνται να διοικήσουν. Μοιάζουν με δεσμοφύλακες που μοιράζουν εντολές κλεισμένοι στο διοικητήριο, σε μία φυλακή που τελεί υπό την κατάληψη των οργισμένων κατάδικων....Πόσο αποτελεσματικά μπορεί να διοικήσουν όταν τρέμει το φυλλοκάρδι τους κάθε φορά που κυκλοφορούν;
Θα διορθώσει όμως....Το σύστημα θ αποκατασταθεί. Η οργή θα περάσει στην ιστορία, τα χρέη θ ανακυκλωθούν, η κοινωνία θα διαιρεθεί και θα ισοπεδωθεί και θα παραμείνει μόνο το ερώτημα : Θα μάθουν τέλος πάντων τα βόιδια να κάνουν επαγγελματικά τις λαμογιές τους ;







