Όνειρα και ονειροπαγίδες.....

Μπορεί να φαίνεται απίστευτο κι όμως, ώρες ώρες παύω να σκέφτομαι μόνο τους απατεώνες που κυβερνούν βάσει συγκεκριμένων εντολών και κατευθύνσεων. Είναι οι ώρες που αναπολώ το πως ακριβώς ξεκίνησε - για εμένα - όλο αυτό το όνειρο της ενωμένης Ευρώπης και πως τελικά κατέληξε...

Θυμάμαι τον εαυτό μου, Γ' λυκείου, να περιμένω το 1992...τη μαγική χρονιά που θα άλλαζε το πρόσωπο του κόσμου....Το μόνο που άλλαξε είναι ότι προστέθηκε ακόμη ένας τίτλος στη δισκογραφία του Ρουβά...Φανταζόμουν την κατάργηση των συνόρων, την ελεύθερη διακίνηση των ανθρώπων, την ανταλλαγή κουλτούρας και τεχνογνωσίας με σκοπό τη βελτίωση των υστερημάτων των μελών της ένωσης....Βλέπετε η πρόσφατη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας δεν είχε χτυπήσει κανένα καμπανάκι για το πως κυβερνάται ο κόσμος με πυγμή, έμοιαζε κάτι  μακρινό όσο και ο (πρώτος) πόλεμος στο Ιρακ....

Η δεκαετία του 90 πέρασε σαν όνειρο...Φοιτητικά χρόνια - έστω κι εντός έδρας - έρωτες, και παντού γύρω χρήμα ...'ανάπτυξη' φούσκα μέχρι που έσκασε με ένα βροντερό μπαμ το '99 στα προεόρτια...Όταν το 2002 το ευρώ αντικατέστησε και επισήμως το περίφημο αλλά ποτέ υλοποιημένο ECU, μου φάνηκε περίεργη η βιασύνη να ενοποιηθούν νομισματικά 12 λαοί με τόσο διαφορετικό πολιτιστικό, πολιτισμικό αλλά και πολιτικό υπόβαθρο...Βέβαια αυτή μου η πεποίθηση βασιζόταν περισσότερο σε κάποιο 'προαίσθημα' παρά σε βαρύγδουπες αναλύσεις σαν αυτές που προέρχονται από Δόκτωρες μετά Χριστόν.....Απλά δεν έβλεπα πως θα βρω συνεννόηση εγώ με τον Αυστριακό που ξαφνικά βρεθήκαμε να υπολογίζουμε στο ίδιο νόμισμα, εντελώς διαφορετικά πράγματα....στο σχολείο μου έλεγαν ότι δεν μπορώ να κάνω πράξεις με πορτοκάλια και σοκολάτες...τόσο απλά...

Συνέχισα παρόλα αυτά να κάνω όνειρα...και με συνεπήρε - όπως τους περισσότερους - το ποδόσφαιρο, οι Ολυμπιακοί, η Eurovision, η αστραφτερή πλευρά που μας τύφλωσε και δεν βλέπαμε από την άλλη το χέρι που έμπαινε στην τσέπη μας για να γίνει κηδεία με ξένα κόλλυβα....

Συνέχισα να αισιοδοξώ και να ζω το όνειρο στη νεοδημιουργηθείσα οικογένειά μου...γάμος,πρώτη, δεύτερη κόρη το 2008 κι ενώ είμαστε στο κατώφλι της χρεοκοπίας ζούμε μεγάλες στιγμές....

Κάπου εκεί δούλεψε η ονειροπαγίδα...ανάποδα όμως...έδιωξε τα όμορφα όνειρα και τα αντικατέστησε με τον εφιάλτη που ζούμε....

Έζησα, είδα ένιωσα...προσπαθώ να προστατέψω τα παιδιά μου αλλά στο μεταξύ σκέφτομαι πόσοι ακόμα δεν έχουν καταλάβει ή δεν θέλουν να καταλάβουν τι μας έχει χτυπήσει...Αυτοί στηρίζουν τις ονειροπαγίδες μας, νομίζουν ότι έχουν πιθανότητες ν' αποτελέσουν το μπαλαντέρ στο αυριανό παιχνίδι...το παιχνίδι όμως είναι στημένο, οι όροι του παιχνιδιού φωτογραφικοί, ο Διαιτητής πουλημένος μέχρι ανύπαρκτος και το χειρότερο απ όλα, ο τερματοφύλακάς μας κάνει χωρίς παρεκκλίσεις ακριβώς αυτό που του λέει ο προπονητής της αντίπαλης ομάδας....

Η Ε.Ε. από Ευρώπη των λαών έχει γίνει Ευρώπη των λίγων, η δημιουργία διεθνικού κοινωνικού ιστού και άμβλυνσης των ανισοτήτων (δείτε λίγο τους προλόγους στα περισσότερα Ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά προγράμματα...) εγκαταλείφθηκε με συνοπτικές διαδικασίες προκειμένου να σωθούν οι τράπεζες στο όνομα της ανάπτυξης που κάποτε θα εμφανιστεί και τότε τα ιδρύματα θα μας είναι απαραίτητα αλλιώς δεν θα ξαναδουλέψουμε...αγκιστρωμένοι γύρω από ένα νόμισμα - φετίχ το τελευταίο σωσίβιο μιας χρεοκοπήμένης προσπάθειας που αγνόησε το βασικό πυλώνα κάθε τέτοιου εγχειρήματος...τον άνθρωπο....

Καληνύχτα....

ΧΥΤΑ αλλά μετά δε θα μαζεύονται με τίποτα....

Ώρες ώρες με προβληματίζει το πόσο διαφορετικά φαίνεται η μοναδική πραγματικότητα από άλλη γωνία θέασης.... Χαρακτηριστικότερη περίπτωση είναι η χώρα μας. Όσοι είναι απέξω - και αναφέρομαι στους ομογενείς - βλέπουν έναν παράδεισο, με κοινωνικούς ανθρώπους, γειτονιές, ήλιο, θάλασσες, 34 είδη κρύου καφέ εκεί που σκάει το κύμα και δε συμμαζεύεται...

Εγώ πάλι βλέπω μία άθλια χωματερή πολιτικών προικοθήρων, ανίκανων γεσμεν, λαϊκιστών και άνευρων 'αντι'-συστημικών φαντασμάτων σε μία χώρα με πρώην κοινωνικούς και αλληλέγγυους κατοίκους, γειτονιές, ήλιο, θάλασσες, 34 είδη κρύου καφέ εκεί που σκάει το κύμα και φοβερές επενδυτικές ευκαιρίες που τόσα χρόνια ήταν εδώ αλλά δεν υπήρχε μια Τρόικα κι ένας Αντώνης Πολιτικάνοιξης να μας ανοίξουν τα μάτια...

Δόξα τω Θεώ όμως τα τελευταία χρόνια οι προσευχές όσων πραγματικά πίστευαν πήραν σάρκα και οστά κι έτσι μετά από μία σειρά από ανίκανους μνηστήρες της εξουσίας που μας τα έδωσαν όλα και παντρεύτηκαν μία αεροσυνοδό, πρόδωσαν τα εκατοντάδες χρόνια Μακεδονικής ιστορίας, ευχαρίστησαν τους Αμερικάνους που μας έφαγαν οι γείτονες ένα νησί, καταχρέωσαν τη χώρα με τους Ολυμπιακούς κι έφυγαν με ελαφρά πηδηματάκια κάνοντας αστειάκια περί άδειων ταμείων, ήρθαν οι πραγματικοί σωτήρες.....

Ο λεφταύπάρχει υιός κληρονόμος του πράσινου απατεώνα υποσχόμενος πράσινη ανάπτυξη που έφυγε νύχτα καβάλα σε πράσινα άλογα, για να τον διαδεχτεί ο τραπεζίτης της συμφοράς προκειμένου να υπογράψει την απαλλαγή αμφοβολιών περί ισοπέδωσης του τόπου (λέγε με είσπραξη της μεγαλύτερης δανειακής δόσης), ακολούθησε ο καλαματιανός ρουσφετάκιας ο οποίος μετά από μάχη στήθος με στήθος με τον μέχρι πρότινος ασήμαντο ηγέτη της αμορφωσιάς, κατάφερε να τον κάνει να απωλέσει το μοναδικό συγκριτικό πλεονέκτημα που προσέφερε η πιθανότητα τιμιότητας αφού μετά την οριακή αποτυχία του στης εκλογές απέδειξε ότι μπορεί να ξεπουληθεί εξίσου με τους άλλους, σε χρόνο μηδέν. Ο Καλαματιανός χρειάστηκε βέβαια την ψηφομετρική στήριξη του κυρ-κωλοτούμπα απαγκίστρωση και του χυδαιότερου νομοθετικού απατεώνα που έχει γνωρίσει η ανθρωπότητα, προκειμένου να σφάξει το βασικότερο κομμάτι των ψηφοφόρων του, τους ηλικιωμένους....

Όλοι αυτοί πλαισιώνονται από άτομα τύπου my Big Fat Greek Minister - Πάνκαλος, Βιβλιοπώλες που πλασάρουν ως μόρφωση τα εκδοτικά σκουπίδια που πουλάνε, Ναζιστές, ηλίθιους και ανίκανους που νόμισαν ότι μπορούν να διασχίσουν ένα εξαγριωμένο πλήθος (αυτός που κουβαλάει τέτοια οξεία αντίληψη ηγείται του υπουργείου ανάπτυξης που υποτίθεται κουβαλάει την ελπίδα μας), πρώην τηλεοπτικούς κεδίκογλους που μας κουνούν

υποτιμικά το δάχτυλο καταδικάζοντας τη βία απ όπου προέρχεται εκτός αν προέρχεται από τους ίδιους και η λίστα είναι ατελείωτη...

Αυτούς τους εκλέγουμε τα τελευταία τριάντα χρόνια σε μία επαναλαμβανόμενη επείδειξη πολιτικής αμνησίας αλλά και ελλείψει εναλλακτικής, μέσα από μία δεξαμενή προτεινόμενων υποψηφίων που δεν παρουσιάζει κάτι άλλο εκτός απο διαπλοκή, ανικανότητα και αποκλεισμό ανθρώπων που μπορεί να ενδιαφέρονται να κάνουν πράγματι κάτι γι αυτό τον τόπο.....

Λοιπόν....τα σκουπίδια είναι επένδυση, είμαστε η πολιτική χωματερή του κόσμου, ελάτε να επενδύσετε σε αυτά τα ανθρώπινα σκουπίδια που κυβερνούν τον λαό που γνώρισε την εξαθλίωση μέσα σε μια νύχτα...

Εγώ πάντως πολύ θα ήθελα να βλέπω τη χωματερή απ έξω κι ας τη νοσταλγώ που και που....

 

Στ' άρματα...

Η είδηση ότι αστυνομικός τραυματίστηκε σοβαρά (;) από σκάγια εν μέσω ενέδρας ( 2 Χ ;) έκανε σήμερα το γύρο των media. Η είδηση μπήκε, βγήκε, τραβήχτηκε, τονίστηκε αλλά σε καμμία περίπτωση δεν κουκουλώθηκε....

Το λάθος που κάνουμε όσοι επικεντρώνουμε στην περίπτωση - στην περίπτωση του αστυνομικού που πυροβολήθηκε, του διαδηλωτή που ποτίστηκε με ληγμένα αέρια άνευ λόγου, του δημοσιογράφου που έχασε την ακοή του, είναι ότι μας διαφεύγει το πεδίο....Το πεδίο μάχης. Η χώρα είναι διαιρεμένη και σε εμφύλιο. Το θύμα - αστυνομικός ήταν η πολυαναμενόμενη απώλεια της άλλης πλευράς. Σε ένα πόλεμο, όσο δυνατότερη και να είναι η μία πλευρά δεν υπάρχει περίπτωση να μείνει χωρίς απώλειες.... Η μεγάλη απώλεια όμως είναι αυτή της ικανότητας που έχουμε χάσει να βλέπουμε πίσω από τέτοιου είδους γεγονότα.
Ποιός πυροβόλησε ; Ποιός τον έβαλε να πυροβολήσει; Τι τον έκανε να πυροβολήσει ; Είναι κοινός εγκληματίας ; Θα πάει αύριο να ληστέψει μία τράπεζα ; Να βιάσει μία κοντοχωριανή ; Αβίαστα είναι σκύλος του ΣΥΡΙΖΑ που τραυμάτισε το όργανο της τάξης και πρέπει να καταδικαστεί συλλογικά όλη η κίνηση των πολιτών στην περιοχή. Να κλείσουν οι πόρτες, να γίνουν συλλήψεις να εμφανιστεί ο πονόψυχος Υπουργός να αγκαλιάζει τη γυναίκα του αστυνομικού....Ποιός είναι αυτός ο αστυνομικός; Γιατί ήταν εκεί ; Έχει κάνει βάρδια σε γήπεδο ; Έχει φάει ξύλο εκεί ; Τι συνέβη με τους ιδιωτικούς στρατούς των οπαδών μετά ; Είναι σκύλος του Δένδια ; Ήταν εκεί παρά τη θέλησή του για τα 600 το μήνα ή γουστάρει να δέρνει ;
Διαλέγουμε πλευρά στη σύρραξη και ξέρουμε μόνο το εξώφυλλο της κάθε ιστορίας....Δεν προβληματιζόμαστε για την υπόλοιπη ιστορία και τι οδήγησε εκεί. μας αρκεί το πλασάρισμα που κάνει η τηλεόραση....Δε θα μάθουμε ποτέ αν τελικά έφαγε 100 σκάγια, αν ο εχθρός ήταν εντεταλμενος ή απλά θρασύδειλος, αν είναι ποτέ δυνατό σκάγια να περάσουν το αλεξίσφαιρό (;) ή αν το όπλο έπαιρνε κάτι βαρύτερο από σκάγια κλπ...
Ας προβληματιστούμε. Η υπενθύμιση περί ανάπτυξης και θωράκισης του τραπεζικού συστήματος παράλληλα με την ανάπτυξη μίας μεθοδολογίας αναίμακτης απαλλοτρίωσης των καταθέσεων κάτι δείχνει. Τα απανωτά δελτία με εγκώμια από την Άλφα Τράπεζα συμπίπτουν με την αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της. Η Εθνική καταπίνει μέσα στο Σαββατοκύριακό την FBBank και δεν ακούγεται κουβέντα....Καθίστε εσείς να μαλώνετε αν ο αστυνομικός ήταν προκλητικός και ο σκοπευτής του ΣΥΡΙΖΑ.....Εν μέσω εμφυλίου ετοιμάζονται αριστοτεχνικές κινήσεις επισημοποίησης της συντεταγμένης χρεοκοπίας....Ξεδιψάστε με τα επισόδεια της Ιερισσού και τους συμβολισμούς  τους και σκύψτε να υποδεχτείτε τη ρουκέτα....