Όσο περισσότερο βλέπω αυτή την επίπλαστη ηρεμία να κυριαρχεί, τόσο αισθάνομαι να βυθίζομαι κι εγώ στην αδιαφορία και την αγωνία για προσωπική επιβίωση. Από τη μία οι άνεργοι, μόνιμα απόντες από τη δημιουργία ενός κινήματος αντίδρασης ως εξ ορισμού η μεγαλύτερη πληθυσμιακή ομάδα στη χώρα με άμεσο κίνητρο αντίδρασης, από την άλλη η ανυπαρξία αντιπολιτευτικού δέους με αλλεπάλληλες χαμένες ευκαιρίες...απλά κι εγώ το παίρνω απόφαση να βυθιστώ στο δικό μου αγώνα για επιβίωση απελπισμένος από τη νοοτροπία και τη φιλοσοφία μας....
Όταν άτομα σαν το Βορίδη (μπράβος χουντικής προέλευσης με κουστούμι...) και τον Γεωργιάδη (τηλεβιβλιοπώλη με φασίζουσες απόψεις δήθεν αρχαιοελληνικών προελεύσεων) να πρωταγωνιστούν στη διεύθυνση της χώρας και να χαίρουν εκτίμησης μεγάλου μέρους του επιχειρηματικού κόσμου και των επίδοξων καρριερίστων με πανηγυρισμούς της μορφής καλά-τα-λένε-ρε-σκάστε-κι-αφήστε-τους-να-διορθώσουν-τα-στραβά, βυθίζομαι στη απογοήτευση. Αυτοί οι άνθρωποι, είναι μέρος ενός πυρήνα διαμόρφωση της κοινής γνώμης που βασίζεται στη θολούρα που κυριαρχεί στους καιρούς της υπερπληροφόρησης και παραπληροφόρησης....Ο κόσμος πελαγωμένος, συνεχίζει να ψάχνει για σωτήρες - άλλη μία ένδειξη για το πως ουσιαστικά δεν έχει αλλάξει τίποτα σε αυτή τη χώρα. Ψάχνει να βρει ήρωες που του παρουσιάζουν τη μη - θυσία των ολίγων σε αριθμούς αλλά πολλών σε πλούτο, ως δική τους ηρωική θυσία για το καλό του λαού...Ταυτόχρονα κανείς δεν παρατηρεί ότι μέσα στα απαραίτητα ηρωικά ζητούμενα για το καλό της χώρας, συμπίπτουν οι σκανδαλώδεις χαριστικές κινήσεις σε κάποιους 'φλου' επενδυτές που θα μας σώσουν, με την ισοπέδωση κάθε κοινωνικής παροχής και πρόνοιας που έχει ήδη επί χρόνια επιδοτηθεί από τον ιδρώτα ΜΑΣ για να καταλήξει στο PSI και τα τοξικά ομόλογά ΤΟΥΣ.
Μόνη εξήγηση η μόνιμη θολούρα που διατρέχει ένα λαό ο οποίος αρνείται με μένος να ζήσει μία θυσία πιθανής πτώχευσης/στάσης πληρωμών, απομάκρυνσης από την ΕΕ και το ευρώ και τιμωρίας των τραπεζών, προκειμένου να τελεστεί ένα γερό ξεκαθάρισμα με προοπτική να τεθούν καθαρές και γερές βάσεις σε βάθος 20ετίας και από την άλλη δέχεται τη σε βάθος αποδόμηση και ισοπέδωση του, με προοπτική πολλών γενεών μπροστά να ζήσουν στην εξαθλίωση....Από τη μία φαίνεται όντως να απουσιάζει η ύπαρξη μια καθαρτικής δύναμης - δε ρισκάρουμε όμως να αλλάξουμε τα ψηφοδοτικά μας γούστα μπας και βρεθεί λύση (έχω δηλώσει επανειλλημένα υπερ της πολιτικής αστάθειας μέχρι να καταλάβουν τα γουρούνια ή να βρεθεί ένας άνθρωπος...), από την άλλη ...η θολούρα θολούρα.....και το μυαλό μας είναι θολό....Εξ ου και νομίζουμε ότι έχουμε ακόμη κάτι να χάσουμε....
